Hectische 24 uur

April 26, 2009

Zo, ik heb even tijd en een opgeladen computer. Wat een dag, gisteren en vanochtend! Hoewel gisterenmorgen alles nog goed leek te gaan, zei Theo, toen hij bij mijn post aankwam, dat hij plotseling heel veel last kreeg van zijn rechter bovenbeen.

p4250258Toen we bij de volgende post aankwamen (als iedereen door is moeten wij even naar de volgende post om door te geven wie en hoe laat de laatste doorkwam) kwam Theo daar en hij kreeg ook nog last van zijn linker scheenbeen.

Daarna ben ik maar zo’n beetje van post naar post gereden om te zien hoe het ging. Bij de een na laatste zei hij dat het wel zou lukken om op tijd te finishen (de limiet was 10 voor 6 dacht ik) en ben ik doorgereden naar de finish.

De finish was op een camping en daar aangekomen zette ik mijn auto ergens neer vlak bij de ingang. We hadden de keus om te overnachten in een hal, een bungalow (met bijbetaling) of in de tent. Aangezien ik mijn auto op een mooi plekje had staan en de zon scheen, besloot ik ter plekke maar om voor de tent te kiezen.

En om met die zon ook maar wat kleding te wassen. Dus tent opgezet, was in een bak met sop, stoel klaargezet, pilsje erbij en ik dacht lekker in de zon te wachten tot Theo binnen zou komen.

Nou dat liep even anders. Ik had net mijn flesje bier opengemaakt, toen er een Italiaans echtpaar aan kwam rijden. En verschrikkelijk boos tegen me begonnen te schreeuwen. Vooral de vrouw (een heel kleine Italiaanse met een vreselijk schelle stem) maakte me heel duidelijk dat ik weg moest. Niet dat ik er iets van verstond maar 2 dingen werden me duidelijk, ik mocht daar niet staan en het was belachelijk dat ik geen Italiaans kende.

Het enige was ik kon bedenken was kalm te blijven. Er was ook verder niemand in de buurt want omdat ik een plekje had gezocht niet ter van de ingang, stond ik ver van de anderen. Maar uiteindelijk werd me duidelijk dat ik gerust een plaats verder mocht staan, alleen die speciale plaats was bestemd voor een stacaravan of zoiets.

Dus ik begon met het verplaatsen van de auto, de tent en de rest van de spullen. Maar de man had op dat moment blijkbaar ingezien dat ze wel wat overdreven hadden gereageerd. Dus hij wilde me helpen met de spullen te verplaatsen. Maar ik (nog steeds een beetje beduusd) zei in een volkomen onverstaanbaar mengelmoesje van talen, ‘non non es goat whol’.

Weer even later kwam de man nog een praatje maken en ik verstond zoveel als dat het mooi weer was, dat het niet hard waaide en gelukkig niet regende. Daarna zag hij blijkbaar een vriend en ging daar naar toe. Maar dat duurde de vrouw allemaal te lang blijkbaar en ze begon hem hard, schel en breed uitgemeten terug te roepen.

Intussen was het al laat geworden en iedereen was al binnen maar Theo nog niet. Maar iemand zei dat hij zeker binnnen de tijd terug zou zijn. Hoe laat hij precies binnen was weet ik niet maar ik denk rond half 6 terwijl iedereen al ging verzamelen om te gaan eten.

Maar hij moest nog douchen en ik moest (uitgerekend nu) alles nog wassen en drogen. Dus is Theo lekker op de stoel gaan zitten om even bij te komen en ben ik vlug de spullen gaan wassen en te drogen leggen. Douchen lukte ook niet want diegene die de sleutel had was al weg om te eten. Dus zijn we zo maar naar het restaurant gegaan. Hij nog niet gedouched en ik helemaal verhit van de stress.

Het restaurant was (ook weer uitgerekend nu) nog een heel eindje lopen, dus onderweg maar even onzelf een beetje gefatsoeneerd. Daar aangekomen kregen we allerlei eten toegestopt en werd het allemaal nog heel gezellig.

Toen we terugkwamen waren we te moe om nog te douchen en zijn meteen gaan slapen.

De volgende ochtend toen ik wakker werd keek ik hoe laat het was en wat bleek. Kwart over 5! Een uur te laat. Had hij de telefoon als wekker gezet als we niet in een hal slapen. Maar blijkbaar werkt dat alleen door de week en niet in het weekend.

Hij moest nog aankleden, nog eten en om 6 uur starten. Gelukkig ging het wel wat beter met zijn benen. Hij zou beginnen met wandelen en dan maar zien hoe dat zou gaan.

En in die hectiek van gisteren was ook nog duidelijk geworden dat ik voortaan zelf naar een post moest in plaats van meegaan met Veronica en Miquel (weet niet hoe ik zijn naam moet schrijven). Dus vanaf vandaag moet ik op een post met iemand die volgens mij nog niet op een post gestaan heeft en geen woord Engels spreekt. Maar gelukkg heeft ze een grote auto bij en kunnen alle spullen daar in. In mijn auto past zo goed als niets meer bij.

Verder kreeg ik een stapel papieren in mijn handen en weet eigenlijk nog niet goed wat ik er allemaal mee moet. Maar we zien wel.

Ik heb nu mijn auto op de promenade geparkeerd en heb lekker even wat tijd. Nu komt Helmut, die op post 7 moet zijn maar blijkbaar de verkeerde coordinaten had ingebracht, en gaat even kijken waar we ons het beste op kunnen stellen.

Nou, ik zal maar eens wat gaan doen. Ben heel erg benieuwd hoe het met Theo gaat!

Volgende: Verder als etappeloper

9 Responses to “Hectische 24 uur”

  1. Lieke Says:

    Jeetje wat een gedoe met die tent zeg, vervelend dat die mensen zo fel reageerde! Wel goed dat je rustig bleef! Hopelijk gaat het vandaag weer goed met papa!!
    Wij hadden gister kampioens feest van VVV en was heel gezellig!

    Liefs xx

  2. Jim Says:

    Wat een gedoe, hé. De charme van een betreuer.
    Hopelijk gaat nog goed met Theo. als hij met de start van vandaag maar iet in de knoei komt met de tijdslimiet.
    Toch wel knap dat je rustig bent gebleven…

  3. Tjerk! Says:

    Pff wat een vervelende Italianen zeg…
    Dat ze zoiets gewoon rustig komen vertellen!
    Maar ach, je verstond er toch niets van he haha!
    Ik hoop wel echt dat het goed gaat met papa nu hoor… Gaan we maar gewoon vanuit he!
    Ik ga nu naar de London Marathon, ik hoop snel weer wat te lezen!

    X Tjerk

  4. jacqueline zomeren Says:

    Hopelijk gaat het morgen wat rustiger, was inderdaad hectisch, van het lezen alleen al werd je moe. Gelukkig dat Theo morgen toch verder mag!
    Gewoon volhouden, he broertje! Thieu en Jacqueline

  5. Loek Neve () Says:

    Hoi Annemieke,
    Goed dat je deze twitter bijhoud. dan krijgen we nog een beetje info. Helaas missen we info van Theo K en Jan N., Mij was verteld dat deze ook via twitter te krijgen was. Helaas is twitter eenwegverkeer. Kun je mij info over Jan N en Theo K geven per mail ltneve@orange.nl of is het mogelijk om 1 van de heren een berichtje aan mij te laten sturen. Ik zoek nml. nog specifieke op hun getinte info.

  6. paul Says:

    Goed zo Theo, vandaag even doorbijten en morgen gaat het alweer beter.
    Never give up!

  7. Henri Thunnissen Says:

    Theo, hartstikke rot dat je bent uitgevallen in de negende etappe. Ik begrijp met mijn Pieterpad-ervaring een heel klein beetje hoe dat voelt.

    Ik vind het klasse dat je geprobeerd hebt om je droom te verwezenlijken. Ik en met mij veel andere Ultralopers durfde zo’n project niet aan, maar jij had wel de lef om het te proberen.

    Heel veel sterkte de komende periode en probeer het goed weg te zetten.

  8. Jim Says:

    Helaas.
    Zag net idd de officiële mededeling dat Theo “ist ausgeschieden”
    (maar dat wil nog niet zeggen dat het afgelopen is, toch…?

  9. Jos en Jannet Says:

    Balen zeg, ik las net dat je hebt moeten stoppen! Wat zul je je rot voelen (wij nu ook een beetje).
    Hopelijk mag je, als je het kunt en wilt, later weer wat etappes meelopen?
    Kop op hoor. We denken aan je.

    Dikke kus (van ons beiden:-))


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s