De teleurstelling

June 16, 2009

P6160073Helaas klopte het weerbericht van vandaag. Regen bij de start, eigenlijk al vanaf dat we wakker werden. Maar gelukkig niet zo erg als gisteren toen het, vooral bij de start van 7 uur, met bakken naar beneden kwam. Later bij de finish in Finland was het mooi weer, maar toen de laatsten finishten begon het weer te regenen.

Theo kwam binnen met de laatsten, dus werd ook nog een keer nat. Nadat het de dag daarvoor goed ging, was het gisteren wat minder na een redelijk goede start. Hij heeft een tijdje meegelopen met Heinz, later met Theo K en Heike en finishte uiteindelijk met de Japanners.

Maar vandaag weer vol goede moed begonnen. Op de foto staat ook, links onder de paraplu nog net te zien, Hiroko. Zij is gisteren uitgestapt nadat ze eigenlijk vanaf het begin eerste vrouw was. De laatste dagen ging het niet zo goed, maar ook al had ze vanaf dan achterin gelopen, dan nog zou ze volgens mij als eerste zijn geeindigd.

Maar ze liep blijkbaar vaak toch nog te hard en is gisteren toch uit moeten stappen. Heel erg jammer met nog maar zo weinig dagen te gaan. Ik had echt met haar te doen de laatste dagen. Ze had zichtbaar heel erg veel pijn. En het gekke vond ik steeds dat ze zich constant verontschuldigde, alsof ze iets fout deed of zo. Elke keer als ik vroeg hoe het ging zei ze dingen als ‘I am so sorry’ en ‘I do my best’.

Dat is toch wel emotioneel elke keer als iemand is uit moeten stappen. Bijna iedereen gaat daar dan naar toe en je kan zien dat ze allemaal meevoelen met de teleurstelling.

Heel bijzonder om mee te maken, elke keer weer.

Volgende: Zware etappes

2 Responses to “De teleurstelling”

  1. Henri Thunnissen Says:

    Ja wel zonde van Hiroko. Ondanks dat ze tijd verloor, lag ze zo ver voor in het damesklassement dat ze het klassement altijd had gewonnen. Maar ergens houdt het op. En voor haar een week te vroeg.
    Ik ben in ieder geval blij dat Theo weer loopt. Er komen met etappes 59/61/62 en 63 nog een aantal loodzware etappes aan. Eigenlijk onvoorstelbaar zulke lange etappes aan het eind van zo’n loop. En het verkeer wordt ook weer drukker. Die laatste paar honderd kilometer is het niet veiligste stuk Europa, maar daar zal Ingo ook wel voor waarschuwen. Wens Theo in ieder geval alle sterkte. En zorg er in ieder geval voor dat hij etappe 64 loopt, ook al zou hem dat etappe 63 kosten.
    Zelf heb ik dit weekend de 100 km van Ulm gelopen, leuk maar loodzwaar met veel onverhard en 1500 hoogtemeters. Ik liep voor geen meter, maar wou hoe dan ook finishen en dat is gelukt. Daarbij heb ik aan al die deelnemers in de TransEurope gedacht die elke dag moeten lopen (of zoals Theo bijna alle dagen), de ultieme doorzetters. Dat was een stimulans voor mij.


  2. De sfeer maakt deze race ook zo bijzonder. Maar je krijgt ook een band na bijna 64 samen dit te doen. Morgen etappe 60, als ik het intyp kan ik het bijna niet geloven. Ik had al veel bewondering voor jullie, maar de bewondering wordt alleen maar meer.


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s